 |
 |
|
|
پیام به اینشتین اینشتین، یک سلام ناشناس، البته می بخشی روان در سایه روشن های یک مهتاب خلیایی نسیم شرق می آید، شکنج طره ها افشان فشرده زیر بازو شاخه های نرگس و مریم از آنهایی که در سعدیه شیراز می رویند زچین و موج دریا ها و پیچ و تاب جنگل ها روان می آید و صبح سحر خواهد به سر کوبید در خلوتسرای قصر سلطان ریاضی را **** درون کاخ استغنا، فراز تخت اندیشه سر از زانوی استغراق خود بردار به این میهمان ، که بی هنگام و ناخوانده است ، در بگشا اجازت ده که با دست لطیف خویش بنوازد به نرمی چین پیشانی افکار بلندت را به آن ابریشم اندیشه هایت شانه خواهد زد **** نبوغ شعر مشرق نیز با آیین درویشی به کف جام شرابی از سبوی حافظ و خیام به دنبال نسیم از رسیده می زند زانو که بوسد دست پیر حکمت دانای مغرب را **** اینشتین آفرین بر تو خلاء با سرعت نوری که داری در نوردیدی زمان در جاودان پی شد ،مکان در لامکان طی شد حیات جاودان کز درک بیرون بود، پیدا شد بهشت روح علوی هم که دین می گفت جز این نیست تو با هم آشتی دادی جهان دین و دانش را **** اینشتین ناز شست تو نشان دادی که جرم و جسم چیزی جز انرژی نیست اتم تا می شکافد جزو جمع عالم بالاست به چشم موشکاف اهل عرفان و تصوف نیز جهان ما حباب روی چین آب را ماند من ناخوانده دفتر هم که طفل مکتب عشقم جهان جسم موجی از جهان روح می بینم اصالت نیست در ماده **** اینشتین صد هزار احسن ، ولیکن صد هزار افسوس حریف از کشف و الهام تو دارد بمب می سازد اینشتین اژدهای جنگ جهنم کام وحشتناک خود را باز خواهد کرد دگر پیمانه عمرجهان لبریز خواهد شد دگر عشق و محبت با طبیعت قهر خواهد کرد چه می گویم؟ مگر مهر و وفا محکوم اضمحلال خواهد بود؟ مگر آه سحر خیزان سوی گردون نخواهد شد؟ مگر یک مادر از دل «وای فرزندم»نخواهد گفت؟ **** اینشتین بغض دارم در گلو، دستم به دامانت نبوغ خود به کار التیام زخم انسان کن سر این ناجوانمردان سنگین دل به راه آور نژاد و کیش ملیت یکی کن ای بزرگ استاد زمین یک پایتخت امپراطوری وجدان کن تفوق در جهان قائل مشو جز علم و تقوی را **** اینشتین ، نامی از ایران ویران هم شنیدستی؟ حکیما محترم می دار ، مهد ابن سینا را به این وحشی تمدن گوشزد کن حرمت ما را اینشتین پا فراتر نه جهان عقل هم طی کن کنار هم ببین موسی و عیسی و محمد را کلید عشق را بردار و حل این معما کن و گر شد از زبان علم این قفل کهن واکن اینشتین باز هم بالا خدا را نیز پیدا کن ****
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه نهم مرداد 1386ساعت 17:24 توسط امید
|
|
||
|
|
درباره |
|
شیشه دوات سخنانش را شنید و در قلب سیاهش به او خندید، اما ترسید به او نزدیک شود. قلم ها نیز که رنگهای گوناگون داشتند با شنیدن سخنانش هر گز به او نزدیک نشدند و بدین ترتیب، ورق سپید چون برف همچنان پاک و دست نخورده باقی ماند . اما ، خالی از هر نوشته ای. |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
نوشته های پیشین |
|
|
مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 بهمن 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 |
||
|
|
پیوندها |
|
|
لنجان - زرین شهر |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||